ЦИНДРИЌ ОДЛИЧНО СЕ ВКЛОПУВА ВО МОЗАИКОТ НА МЕТАЛУРГ

12.02.2014 12:29
MJI_5360_resize

rk-metlurg-logo_final_resize

Најдобриот стрелец (131 гол на 15 меча) и асистент (68) сезонава во хрватското првенство, од екипата на Карловац, централниот бек Лука Циндриќ (185 см, 20 години) веќе еден месец е член на семејството Металург и веднаш покажа дека може да биде одлична алка во тимот. Циндриќ одлично се вклопи и се покажа како добредојдена помош за екипата, по повредата на капитенот Наумче Мојсовски.

Главен иницијатор за ангажманот на Циндриќ е тренерот Лино Червар, кој во контакт со своите колеги од Хрватска слушнал многу пофални зборови за него.

– Уште од минатата сезона моите колеги од Хрватска ми кажуваа многу пофални зборови за младо момче од Огулин во кое има потенцијал за добар ракометар. Му се јавив на мојот помошник од репрезентација, што му беше тренер на Циндриќ во младинската репрезентација, да го прашам за мислење и неговите зборови беа: „Да, да, добар е малиот, само нема висина. Има нешто во него, но не е за големи работи“.

Тие зборови за мене беа нов предизвик на повидок, бидејќи мојата филозофија е за да бидеш добар играч не мора да си 200 см. Потребни се карактер, волја, жар и желба за напредок и за победа. Лука го немав запознаено до 7 декември, кога игравме со Загреб. Тогаш само од разговорот со него сфатив дека тоа е тоа што мислев. Во неговите очи видов карактер на победник, борец, со волја за напредок и бев сигурен дека одлично ќе се вклопи во мозаикот на Металург – рече Червар, кој напомена дека идејата за ангажман на Циндриќ била уште пред да се повреди Мојсовски.

Циндриќ одигра три натпревари во дресот на Металург, пријателска против Веспрем, потоа во Регионалната лига против Борац и во ЛШ против ПСЖ. На сите три средби прикажа задоволителна игра и постигна 13 гола од 14 обида (четири од четири со Веспрем, 4-4 со Борац, 5-6 со ПСЖ).

– Не е мој стил да фалам играчи. Секогаш секој може подобро да одигра и секогаш прво ги кажувам грешките и критиките, а потоа можам да споменам и кој добро одиграл. Лука добро се покажа во три натпревари. Покажа храброст, потребна доза дрскост, експлозивност и немаше респект за противникот. Не е индивидуалец, што ми се допаѓа, туку соработува со тимот, што е многу битна карактеристика, бидејќи ракометот е тимска игра – изјави Червар.

Задоволен од својата игра и од престојот во Скопје и во Металург е и самиот Циндриќ, кој е изненаден и благодарен од одговорноста и од слободата во играта што му ги даде тренерот Червар.

– Тука сум еден месец, а веќе се чувствувам како со години да сум дел од оваа дружина. Сите се толку друштвени, толку срдечни, што едноставно не чувствувам дека сум далеку од дома. Исто така, многу добро се вклопив во играта на тимот, бидејќи Червар ми укажа доверба и ми даде слобода во играта за да можам да го покажам тоа што го умеам – вели Циндриќ, кој е почестен што еден светски тренер како Червар изразил интерес за неговата игра и квалитет и го ангажирал во својот тим, без ниеден контролен натпревар.

Mеталург е вистинскиот избор како кога, наместо фудбал, одбрав ракомет.

Доаѓањето во Металург е огромен чекор напред во мојата кариера. До пред еден месец Хансен, Копљар, Вори, Карабатиќ, Рутенка и другите ги гледав само на ТВ, а сега имам можност да играм против нив. Ова е остварување на мојот сон. Иако морам да признаам дека малку се плашев во врска со одлуката дали да ја прифатам понудата да дојдам во Металург. Но сега сум сигурен дека го направив вистинскиот избор, како и пред многу години, кога, наместо фудбалот, го избрав ракометот за моја животна преокупација, вели Лука Циндриќ, кој како најзаслужен за неговата ракометна кариера и за напредок го смета неговиот татко Дражен (поранешен ракометар), кој, покрај тоа што му ја пренел љубовта кон ракометот, во генетичкиот код му ги врежал волјата, борбеноста и победничкиот дух.

Статијата е преземена од дневникот “Нова Македонија“.

Автор: Тања Димитриоска.

Фото:

Прочитано 2.227 пати

(8) Коментари

  1. Se gleda deka Cindric e odlicen igrac,konecno pravo zasiluvanje od Hrvatska!

  2. SAMO NAPRED DECKO!!SUPER SI!

  3. Bravo malac! Ponos Ogulina :)
    Samo tako nastavi i pokazi svima koliko vredis!!

  4. Evo priča do uspjeha Luke Cindrica :)

    Maleni ljudi pišu najljepše priče. Priča o „klincu“ iz Ogulina nije priča o malenom dječaku po visini već o skromnom dečku, koji je malen u svoj svojoj veličini, a izrasta u sportsku ikonu naših krajeva .Nadimak mu je „Klica“ i tako ga poznaju svi njegovi prijatelji, kojih danas ima podosta, i koji svaki njegov uspjeh slave kao svoj osobni rezultat i poistovjećuju se s njim dokazujući sebi i drugima kako obični klinci iz malenih sredina mogu ostvariti svoj san.

    Ostvarenje sna ogulinskog rukometaša Metalurga iz Makedonije Luke Cindrića vodi nas unatrag deset godina u vrijeme prvih doticaja s loptom našeg Luke. Današnji trener Luke Cindrića, Lino Červar s reprezentacijom Hrvatske 2003.godine ispisao je najsjajniju stranicu sportske rukometne povijesti Hrvatske, dokazavši da se od dna može doći do vrha samo predanim radom, te ako se nešto radi sa srcem i ljubavlju rezultat je vidljiv vrlo brzo. Lino Červar vjerojatno nije ni razmišljao da će kroz 12 godina u momčadi kluba strane države imati ogulinskog klinca koji je, te 2003.godine, pred TV ekranom navijao za Linu i paklene rukometaše. Luka Cindrić tih godina krenuo je u svijet sporta, ali ne samo rukometa. Paralelno je trenirao i nogomet i rukomet, a u oba sporta nije mu bilo premca. Valjalo se odlučiti i uz tešku muku i razgovor s roditeljima presudio je rukomet. I dobro da jest jer danas smo više no uvjereni da mu je to bio najbolji dječji potez koji mu je odredio budućnost. Od samih početaka igranja u ogulinskom rukometnom klubu izrastao je u vođu, onoga kojem su se svi divili i koji je znao kad treba zabiti pobjedonosni gol, a kada razigrati rukometne prijatelje. Skromnost od malena pokazivao je kroz činjenicu da nije htio biti prvi i najbolji strijelac kluba, te je u svim zapisnicima ostalo zapisano da je golove ravnomjerno raspoređivao na sve svoje prijatelje iz kluba. Svojim osmjehom i rukom podrške u porazu i pobjedi, od najranijih dana bavljenja rukometom, svima se nametnuo kao sportski uzor. Trening u Ogulinu propuštao je jedino poradi velikih bolova i ozljeda, koje su mu načinili protivnici nastojeći ga svim silama spriječiti u nastojanjima da ekipu malenog Ogulina odvede do velikih pobjeda. Pobjednička uzrečica „Pali pilu, kurblaj, kurblaj“ njegovu ogulinsku rukometnu generaciju učinila je vladarom natjecateljskih liga Primorsko goranskog rukometnog saveza. U mlađe kadetskim danima redovito je velikim ekipama znao pomrsiti račune, a u seniorskoj 3.Hrvatskoj rukometnoj ligi zapad sa svega 15.godina bio je uvjerljivo najbolji strijelac lige. Sve te godine igrao je za svoj Ogulin s posebnim žarom i srcem dokazujući, poput Line Červara 2003.godine, da „maleni“ ljudi mogu uspjeti samo ako hoće, žele i mogu. Sportski put Luke Cindrića išao je pravilnim razvojnim putem, stepenicu po stepenicu. Sljedeća etapa sportskog razvoja bio je Senj gdje je Luka ponovno osvojio simpatije stanovnika pod Nehajem. Opet najbolji strijelac lige i nova stepenica razvoja, odlazak u Karlovac. U Karlovcu u 1.Hrvatskoj rukometnoj ligi našeg Luku su zvali „Tornado s Kleka“, jer je doslovce u svakoj utakmici prohujao terenom, vodeći Karlovčane do pobjeda i naslova najboljeg strijelca 1.Hrvatske rukometne lige. Od ogulinskih vremena do prvoligaških dana u Hrvatskoj bio je najbolji, bez ijednog priznanja i nagrade jer ga one nisu zanimale. Zanimalo ga je jedino dati svoj maksimum i izaći s terena kao pobjednik koji će koračajući stepenicama uspjeha svojim primjerom dokazivati svima da su snovi ostvarivi. Danas je prvotimac velikog Metalurga iz Skopja koji je u svojoj prvoj utakmici Lige prvaka ubacio, kao iz šale, 5.golova velikom PSG-u iz Francuske za kojeg igraju Vori, Kopljar, Gojun, Hanssen, Abaloo. Luka Cindrić po završetku utakmice javljao se svim svojim ogulincima, ne zaboravljajući odakle dolazi i tko mu je najjača potpora, a posebno prati sve uspjehe ogulinskog rukometa danas. Nakon ovako trnovitog i teškog sportskog puta znamo da je danas njegov nadimak „Klica“ potpuno opravdan, jer Luka Cindrić svakako jest klica sreće ogulinskog sporta koja je posijana kao temelj i putokaz nekim novim ogulinskim rukometnim klincima koji lagano koračaju njegovim putem. Klica svojih roditelja, Anđelke i Dražena, koji su podnijeli nemjerljivu žrtvu da bi njihov Luka danas s 20.godina bio sportska ikona Ogulina iz naselja Kirasići. Jer ima nešto posebno u tom naselju, nema kuće koja nije dala sportaša snažnih borbenih gena koji izgara na terenu prkoseći svim nedaćama, te ih s razlogom možemo nazvati najsportskije naselje Ogulina. Tko zna gdje bi Luka Cindrić danas bio da je izabrao nogomet, no jedno znamo gdje može završiti ukoliko odgovorni ljudi rukometa „pogledaju“ Luku iskrenim i realnim očima. Ali „Klicu“ ne brine puno što o njemu misle drugi, jer ogledalce u njegovom stanu svake večeri u Skopju mu poručuje :“Samo hrabro dalje majstore jer najbolji ljudi koračaju najtežim putem i zbog toga se imaju pravo nazivati najboljima!“ Ogulin je uz tebe!!!!

    Autor: Dubravko Dragičević

    • Дубравко, секоја чест! Прекрасно напишано.

  5. Bravo majstore sekoja cest. Najbolji si.

  6. Uste eden primer deka za da se bide golem sportist treba da se igra so srce, Bravo, Luka tvoeto hrabro srce ke te odnese vo ustre mnogu pobedi a makedonskata publika ke te izdigne vo visocinite.

  7. Дете, само напред и нагоре.

Напишете коментар


3 + = 9